cuando todo parece morir, cuando es diario el fallecer, cuando la vida se torna gris, solo algunas veces encontramos que es precios dejar de ser tan mortales para volvernos cabrones.
Lindo cuadro de Egon Schiele. Mordisco delicado, suave cuchillada, como todo lo de él, perturbador con una elegancia abyecta a veces. Y en este caso, un toque magenta.
Te regalo un poema en português, muy en ese plan:
É sempre no passado aquele orgasmo,
é sempre no presente aquele duplo,
é sempre no futuro aquele pánico.
É sempre no meu peito aquela garra.
É sempre no meu tedio aquele aceno.
É sempre no meu sono aquela guerra.
Junio 18th, 2006 at 22:28
cuando todo parece morir, cuando es diario el fallecer, cuando la vida se torna gris, solo algunas veces encontramos que es precios dejar de ser tan mortales para volvernos cabrones.
Junio 20th, 2006 at 1:08
besos, besitos, besotes niña linda…
Julio 14th, 2006 at 14:18
Lindo cuadro de Egon Schiele. Mordisco delicado, suave cuchillada, como todo lo de él, perturbador con una elegancia abyecta a veces. Y en este caso, un toque magenta.
Te regalo un poema en português, muy en ese plan:
É sempre no passado aquele orgasmo,
é sempre no presente aquele duplo,
é sempre no futuro aquele pánico.
É sempre no meu peito aquela garra.
É sempre no meu tedio aquele aceno.
É sempre no meu sono aquela guerra.
Carlos drummond de Andrade
(de O enterrado vivo)
Suscripción RSS a los comentarios de esta entrada. TrackBack URI
Deje un comentario